ómæfriggingodd!
jæja..
ég lagði í svaðilför upp í hið dýpsta breiðholt í gærkvöldi þegar ég komst inn í nýja kórinn minn!
Eftir að hafa sagt kórstjóranum að ég væri alt og gólað fyrir hana af mikilli list (hehehe) sagðist hún ætla að setja mig í sópran.. og ekki nóg með sópran.. heldur fyrsta sópran!
ég dó. (alveg heilmikið innan í mér).
og svo dó ég aftur og aftur á æfingunni, í fyrsta lagi yfir tónunum sem ég átti að syngja og einnig úr öfund yfir óóótrúlega flottu línunum sem altin fékk að syngja! bölvaðar... (ég stalst ekki til að syngja með...)
Nú verð ég annað hvort að hætta að bögga sóprana.. eða.. jahh, tjahh, ég veit það ekki!
bött eeiníveis! ég ætla að halda áfram og er líka að fara í kórferðalag um þarnæstu helgi!
