Þingeyingurinn

nú standa yfir miðannarpróf í elskulegu lögfræðinni. 

Þannig að, nú sit ég ennþá lengur en vanalega með Þorgeiri minum í lessalnum og grúska í glærum og glósum.

Eins og ég hef kannski minnst á, þá á ég við mína óskrifandi fötlun að stríða. Þannig að nú er ég með strengi í hægri hendinni eftir að hafa skrifað örfáar blaðsíður á 2 tímum í fyrradag.

En það sem mér þykir þó einna skondnast í þessu öllu, þegar ég skrifa með blýpennum eða pennum er skriftin mín fullkomnlega óskiljanleg. En þegar ég fann um daginn, blýanta sem eru ætlaðir til teiknunar, fór ég loksins að sjá út úr krassinu hjá mér. Sem auðvitað er laukrétt og rökrétt.  Auðvitað er þetta ekki skrift hjá mér, heldur tilraun til listsköpunar.