Álver, smálver
Jæja, fyrstu vaktasyrpunni í Álverinu lokið
Mér lýst nú bara ágætlega á þetta allt saman. ég verð þó að viðurkenna að þó að við séum alveg nokkrar stelpur þarna þá er þetta hreinræktaður kallavinnustaður. og alveg ótrúlegt hvað andrúmsloft á svoleiðis vinnustöðum er öðruvísi.
Eins og gefur að skilja þá er þetta 500 manna vinnustaður (eitthvað þvíumlíkt) en ég þarf sem betur fer ekki að læra 500 nöfn. Vaktin mín samanstendur af svona 20-30 manns sem vinnur alltaf á sama tíma, ég skal ná að muna öll nöfnin eftir sumarið (Já, Jóna, eins og það eigi ekki eftir að gerast..).
Gerði þau hrapallegu mistök í samtali við stelpurnar sem eru að vinna þarna, því ég sagði í kaldhæðni (eins og allt sem út úr kjafti mér vellur) að konur gætu notað þennan vinnustað til að ná sér í kall.
Með þessu leit út eins og ég væri komin í Álverið í þessum eina tilgangi.
Fimm mínútum seinna:
Ég: já, svo er ég að flytja inn í Reykjavík núna um helgina, ekkert smá sem maður verður lengi í vinnuna þá..
Steinunn: núú, já. (bendir), þetta er Gunni, hann býr í reykjavík, hann er á lausu.
Lesendur geta rétt ímyndað sér hvernig restin af vaktinni var.. nú veit ég allt um hjúskaparstöðu vinnufélaga minna...
Annars fagnaði ég lokum fyrstu vaktasyrpunnar harkalega í gær.. annað verður ekki sagt..
Í dag er í mér mikill sunnudagur...
